getwitter 2

Na een korte periode als een bezetene met de ‘wereldburgers’ te hebben meegetweet, kwam er ineens een intens gevoel van walging over me. Een stalker was ik verworden! Ik wilde mensen met invloed (d.w.z. met veel followers) ertoe bewegen ook mij te ‘followen’ om zodoende tzt mijn vakantiehuisje te slijten. Zo was het plan. Maar het maximum aantal (soms dubieuze) followers werd 20 en de poging strandde in voyeurisme, opdringerigheid en uiteindelijk in het gevoel onzichtbaar te zijn, afgewezen te worden door al die leuke twitteraars die jou in het geheel niet zien staan. Een pijnlijke landing, maar ik ben wel reuze blij dat ik weer thuis ben. Mijn leven is weer interessant genoeg en eerlijk gezegd, een stuk relaxter dan van al die maniacs die niet meer zonder tweets kunnen leven. Zo’n man als Stephen Fry, geweldig acteur en komiek, manisch depressief weliswaar en lijdend aan slapeloosheid en schizofrenie, maar supergeestig, heeft een serie alteregos op twitter die allemaal met elkaar corresponderen. Twisted is misschien een betere benaming?

Wat moet ik denken van al die twitteraars, en dan heb ik slechts het puntje van het topje van de ijsberg gezien? Wat zegt het over mensen, dat ze het blijkbaar nodig hebben om duizenden berichtjes op internet te zetten? Ik wil er geen oordeel over geven, het is de tijd waarin ik leef en mijn zoon opgroeit, dus ik wil het vooral leren kennen.
Er zijn veel schoolkinderen bij die zo af en toe eens proberen af te kicken maar dat zo dramatisch ervaren dat ze binnen een paar uur (minuten?) vaak weer aan het twitteren zijn. Twadiction. Eigenlijk een beetje zoals mijn chocola verslaving..

Twitteren is het chatten in veelvoud. Chatten heb ik altijd een heel vies woord gevonden, wat dat betreft is Twitter een betere en trefzekerder benaming, het is luchtig en vergankelijk. De teksten gaan namelijk vaak over niks. Ook al probeert Femke Halsema nog zo hard politieke commentaren te tweeten en heeft ieder politiek correcte twitteraar Obama in zijn ‘Following’ lijstje, ik durf echter te wedden dat de stroom van informatieve teksten door de meesten zeer vluchtig worden bekeken.

Maar er zit ook die informatieve kant aan. In ‘Het Westen’ zijn we namelijk allemaal min of meer verslaafd geraakt aan nieuwe input. Jarenlang worden we overspoeld door een niet aflatende, explosief groeiende stroom aan informatie. Dit heeft onze hersens zodanig geconditioneerd dat we niet meer zonder kunnen. En Twitter is daar een perfect vervoermiddel voor. Ook al ben ik vrij snel van het intensief gebruik ervan afgekickt, zeker geholpen door de gezonde en natuurlijke omgeving waarin in woon, ik doe het nog wel met regelmaat en volg links die mij nieuwsgierig maken, zoals ik ook met regelmaat de online kranten en blogs doorkijk. Het is televisie kijken, krant lezen, fotoboeken inzien, voyeurisme, socialiseren en dat alles naar eigen keuze. Geweldige uitvinding dus! Toch?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s