Moederdag

Vandaag is het moederdag in Nederland. In Spanje was dat vorige week. Zo zie je meteen hoe relatief zo’n internationale moederdag is. Wij doen daar niet aan, dat wil zeggen, ik reken er niet op dat mijn zoon of mijn man daar ooit aan zal denken. Geen verwachting, geen teleurstelling. (Eén keer per jaar verwacht ik namelijk wel dat ze aan mijn verjaardag denken, ik dwing ze dat zelfs weinig subtiel af, en dat vind ik al lastig genoeg, dus geef me alsjeblieft niet méér van dat soort dagen!)

Wat is moederdag anders dan een uitvinding van de grote warenhuizen en de bloemenindustrie, cliché maar daarom niet minder waar? Daar hoeven mijn jongens niet aan mee te doen, en dat meen ik vanuit de grond van mijn hart. Hier vier ik 365 dagen per jaar moederdag. Mijn zoon is (nog steeds) idolaat en onvoorwaardelijk gek op me en mijn man is ook al bijna 13 jaar zichtbaar dol op me, for better and for worse.
Bovendien is Spanje een geweldig land om moeder te zijn. Je krijgt een soort Madonna status (die andere Madonna) en wordt ongevraagd lid van het Genootschap Van Moeders. Vandaar dat ik niet echt één dag in het jaar nodig heb om me ‘speciaal’ te voelen.

Als ik niet op Twitter had gezeten vandaag had ik er waarschijnlijk helemaal niet aan gedacht. En wat een boel tuttigheid en narigheid komt daar langs! Het begint al met opsommingen in 140 tekens van de lieve lieve kadootjes en ontbijtjes-op-bed (over cliché’s gesproken!) en gaat dan langzaamaan over op voorzichtige kritische beschouwingen van de kadootjes. Maar je leest ook over verdriet (ziektes en vooral alzheimer, overlijden van moeder of kind, kind spreekt niet meer met moeder etcetera) en melancholie over verloren tijden. Dat soort leed heeft toch bepaald niet één dag in het jaar nodig om er aan herinnerd te worden?

Laatst keek ik naar een aflevering van Tribe, waarin Bruce Parry probeert het Boeddhisme te doorgronden en aan den lijve voelt hoe verlangen (om een onmogelijke reis te voltooien) pijn kan veroorzaken. ‘Expectations are the greatest source of suffering’. Dus laten we nou maar gewoon ophouden met dit soort speciale dagen en dan beloof ik dat ik ook nooit meer mijn verjaardag zal vieren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s