Wereldburgers

Ook dit jaar zorgt het WK voetbal weer voor een opleving van de, al dan niet sluimerende, nationalistische gevoelens. Gevoelens die ik nooit gekend heb. Niet voor Nederland, toen ik daar nog woonde, en ook niet voor Spanje waar ik nu gastvrij ben ingelijfd.
Ik heb in Nederland altijd met verbazing gekeken naar de oranjegekte op andere dagen dan Koninginnedag. Op die dag vind ik het nog net te pruimen dat de bevolking als het ware nivelleert door met z’n allen met vlaggetjes en oranje boa’s te zwaaien, ook al heb ik eigenlijk geen mening over het al dan niet handhaven van het koningshuis. Maar voetbal heb ik altijd een enorm overgewaardeerd ‘spelletje’ gevonden en de massale gekte eromheen beangstigend. Het doet me wat denken aan de hysterie van de Amerikanen van de VS met hun vlaggenvertoon, of de Chinezen (Russen, Cubanen, vul het maar in) paraderend voor De Grote Leider.

Ik weet ook niet wat het is om je ‘Nederlander’ te voelen, of ‘Spanjaard’ of überhaupt hoe het voelt om bij een grote groep te horen. Ik heb naar mijn gevoel ook nooit echt in Nederland gewoond. Ik ben geboren in Amsterdam, waar ik de eerste 40 jaar van mijn leven heb gewoond. En daar had ik mijn vriend(inn)en, en vriendjes. Maar ze kwamen uit Frankrijk of Portugal of China of IJsland of Hongarije, en soms ook wel eens gewoon uit Nederland.

Geschiedenisles vond ik altijd het saaiste op school, ik heb namelijk geen historisch besef, en ik denk dat mede daar aan mijn gebrek aan vaderlandsliefde te wijten is. Aardrijkskunde daarentegen vond ik wel weer wat boeiender (hoewel .. die blinde kaart ..) Nog steeds, als iemand die ik ken op reis gaat naar een plek die ik niet ken, dan zoek ik die op in mijn Atlas.

In het trotse Spanje heersen de nationalistische (superioriteits-)gevoelens bij iedereen, maar vooral bij rechts. De Partido Popular (PP) claimt de nationale vlag als ware het hun natuurlijke alleenrecht. Zij zijn ‘Por La Patria’. Discussies, of liever gezegd, de immer weer herhaalde monotone aanvallen op de Partido Socialista (PSOE), zijn doorspekt met zinnen en woorden die duidelijk moeten maken dat alleen de PP het beste voor heeft met het land en dat de ‘tegenstander’ (lees: de door het volk gekozen regering) op zijn minst onpatriottisch is en, in ergere gevallen, staatsvijandelijk.

Ik kan niet goed tegen patriottisme. Ik kan me ter wereld geen enkel land voorstellen waarvoor ik zou ‘willen sterven’.
En ik weet ook niet of dat nu een gemis is of een verrijking in mijn leven…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s