Er waren eens drie koningen


“Ze schoof het bordje met de restjes zweterige chorizo resoluut opzij, plantte haar vuist met een klap op de houten tafel en brulde: ‘Luister je eigenlijk wel naar me?!@berendquest

Direct kreeg ze spijt van haar heftige reactie. Ze hoorde niet naar haar zoon te schreeuwen, en zeker vandaag niet. Een diepe zucht ontsnapte. Hij wilde alleen maar, alweer, weten wanneer het Drie Koningen was, hoeveel nachtjes slapen nog, en of hij veel kadootjes zou krijgen.
Ze hield niet van het Drie Koningen feest. Het kwam altijd als mosterd na de maaltijd. Had je net een hele rits eindeloos durende kerstfeesten achter de rug, Oud en Nieuw overleefd, kwam tot overmaat van ramp nog eens dat ‘enige echte kinderfeest’ aan bod. Dan deden ze het in haar land van oorsprong toch iets handiger voor die kinderen. Gewoon de kadootjes geven rond begin december, dan had je de rest van de maand weinig last meer van ze.”

Hier in Spanje,waar meer dan 80% van de bevolking katholiek heet te zijn, waar jong en oud met bidplaatjes in hun portemonnee loopt en waar de tradities hoog in het vaandel worden gehouden, kan natuurlijk niet getornd worden aan de Drie Koningen viering. Het eten van de ‘roscón’, met de daarin verstopte boon. Wie de boon in haar of zijn stuk roscón aantreft kan er op rekenen de rest van de dag als een koning(in) te worden behandeld.

Maar is het wel waar dat tradities hier niet veranderen? Misschien lijkt dat wel zo op het eerste gezicht, maar er hebben wel degelijk verschuivingen plaatsgevonden.
Steeds meer wordt ‘Papa Noel’ ingeburgerd als excuus om de kinderen aan het begin van hun schoolvakantie hun kado’s te geven. In plaats van ze de hele vakantie jengelend in huis te hebben tot ze op de dag voor ze naar school moeten eindelijk hun speelgoed krijgen.
Dat aan de oorsprong van deze verandering de grote warenhuizen staan, het westerse consumptiemodel aan iedereen opdringend, zal velen niet zijn ontgaan. Maar uiteindelijk kiezen de meesten toch voor gemak boven traditie.

Ik ben zelf een beetje de weg kwijtgeraakt in de loop van de jaren. Toen mijn zoon nog heel klein was, ‘deed’ ik nog een beetje aan Sinterklaas. Ik heb zelfs een keer een vriendin strooigoed naar binnen laten gooien. Dit had zo’n enorme impact op hem, dat hij tot rond zijn elfde jaar nog in Sinterklaas geloofde, ook al was zijn geloof in de Kerstman en de Drie Koningen al lang gesmolten.

De kerstman vond ik zelf altijd onzin, ik had er niks mee, maar omdat rond die tijd de hele schoonfamilie bij elkaar kruipt en mijn zoon het laatste nakomertje in de familie is, schoot er speciaal voor hem nog wel eens een oom in een kerstpak snel langs een raam, om hem de stuipen op het lijf te jagen. Maar de kado’s die dan ineens op onverklaarbare wijze voor zijn neus lagen, maakten dat de schrik gauw weer vergeten was.

De leugens, ik heb geprobeerd daar een passieve weg in te zoeken. Niet veel leugens vertellen, maar ze ook niet ontkennen. Ergens in het midden laten en zo weinig mogelijk belang hechten aan de mythes om de kadootjes heen.


Heb ik al weinig op met de kerstman, die Drie Koningen die daar op hun kamelengang nog eens achteraan hobbelen heb ik altijd lichtelijk irritant gevonden. Niet wéér bij elkaar gaan kruipen met de familie, niet wéér kado’s gaan zoeken, niet weer van die gruwelijke optochten door de stad, waarbij het gemeentebestuur van Ronda ooit de kroon spande door zich te laten sponsoren, en er raceauto’s en crossmotoren zwaar ronkend en zichzelf promotend tussen de voor kinderen bestemde optochten walmden.

Begin januari vind ik het wel genoeg geweest. Ik wil mijn leven weer kunnen oppakken. Zodoende heb ik in de loop der jaren er naartoe gewerkt om die ‘Reyes Magos’ wat viering en kado’s betreft af te schaffen. Vandaag is het half gelukt. Dat wil zeggen, ik heb geen kado’s gekocht in de stad, maar voel me toch een beetje schuldig.
Tja, katholieke opvoeding, wat wil je. Hoog tijd om maar eens met die traditionele schuldgevoelens op te houden!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s