Archief: Self Portroids-II (1985)

Het was niet weemoed dat haar trof, maar het idee dat de polaroids, die eens vluchtig waren, zo onwrikbaar haar ooit vastlegde. @ereszet


1985 was weer een jaar van roken-niet-roken, van hij houdt van mij hij houdt niet van mij en heel veel zuchten met vriendinnen. Maar ook van eindeloze bezoekjes aan theaters, café’s en een psychiater die ik in mijn hoofd de tuinkabouter noemde. Dat laatste kwam de therapie niet ten goede.

Ik verfde mijn haar zwart en schurkte voorzichtig tegen de punkmode aan, net als ik jaren eerder had gedaan met de hippiemode. Ik was geen groepsdier, voelde me eigenlijk nergens thuis, niet eens bij mijzelf. Onhandig in gezelschap, en toch heel sociaal verbaal begaafd. Ik was een contradictie, een raadsel voor velen, een zeurkous voor anderen.
Of vertel ik nu te veel…?



 

Een Reactie op “Archief: Self Portroids-II (1985)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s