Archief: Self Portroids-IV (1987-1994)

Het jaar 1987 begint met een telefonische uitnodiging om naar Australië te komen en begin april vertrek ik, voor het eerst alleen ver weg. Ik heb er zin in.


Vier maanden heb ik daar rondgereisd, steden, woestijnen, kamelen en aboriginal cultuur veroverend. En mezelf ook wel een beetje.
Weer terug in Nederland, rusteloos, even naar Portugal.
Op gegeven moment komt echter toch weer het moment dat ik het dagelijkse leven moet oppakken. Maar zonder werk is dat heel anders. Hoewel ik heel erg geniet van mijn vrijheid, slaat mijn tobbend hoofd ook vaak op hol.

Ik zoek wat klussen. Ga huizen schilderen met bevriende aannemers. Ga ook zelf maar weer eens verhuizen. Zet archieven op voor een reclameburo. Doe wat cursussen bij de televisie. Produktie, nee, dat is het niet. Scenarioschrijven, ja, lijkt me wel wat. Maar mijn script blijft onaf. Het hoofd wil niet meewerken.
Dan maar maquettes bouwen bij een bevriend architectenkantoor, hun gezelschap is als een warm bad, ik zit lekker te prutsen en priegelen met mijn handen. Het helpt wat. Ik ga ook veel varen met de Mjojo, je moet toch wat met je tijd.

Liefdes komen en liefdes gaan en mijn depressie lijkt maar niet te verslaan.

Na een paar jaar intensief aan mezelf sleutelen bij een bijzondere vrouw stuurt zij mij nog één keer naar Australië. Het is 1993. In deze vier maanden, die ik voornamelijk doorbreng in the Northern Territory (van Alice tot Darwin en verre uithoeken eromheen), raak ik steeds meer gefascineerd door Aboriginal kunst. En dan leiden alle wegen weer naar een nieuwe bestemming.

Ik richt een stichting op om Aboriginal kunst meer bekendheid te geven in Nederland, maak een hele mooie tentoonstelling die zijn premiëre viert in de toen nog niet verbouwde Westergasfabriek en daarna in steeds wisselende vorm door Nederland en België reist. We verkopen uiteindelijk rond de 80 schilderijen in 1 jaar, geld dat terugvloeit naar de aboriginal coöperaties waar ik de doeken vandaan heb gehaald.
Dat zijn mooie tijden, waarbij ik druk bezig ben, bevlogen en lekker veel op en neer mag naar Australië.

Maar ben ik nou dan eindelijk tevreden….?

(Naschrift: in 1995 ga ik ‘even op vakantie’ naar Andalusië om bij te komen van de drukte. The rest is history ánd present…)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s