Met de handen in de massa

Ooit was ik verliefd op een Australische jongen die jarenlang in de woestijn had gewoond en zijn eigen vlees schoot. Dat waren meestal duiven weliswaar, maar toch. Ik verafgoodde hem, om zijn stoerheid en zijn onafhankelijkheid. En natuurlijk ook omdat hij er appetijtelijk uitzag.

Nu, vele jaren later, leef ik met mijn spaanse ‘Primitive Man’ en slachten we samen ons eigen vlees. We hoeven het niet te schieten, want we houden de haantjes en de ganzen aan huis, totdat ze in hun eigen tempo groot genoeg zijn gegroeid om aan hun plicht te voldoen.

Op gevoelige momenten realiseren wij ons  dat de reden van bestaan van deze dieren voor ons ligt in de maaltijd die ze ons later zullen verschaffen.

hier op de foto met varkenshouder Angela tijdens het maken van bloedworst (morcilla)

(in 2002 bij ongeveer -8ºC zodat de waterslang èn de gasfles steeds bevroor!)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s