Een reis in de tijd

Soms zie je iets terug uit je vroege jeugd en springen de tranen in je ogen van ontroering.
Dit gebeurde mij een paar weken geleden, toen ik mijn moeder hielp bij het leeghalen van haar zomerhuisje. We deden een lade open en haalden er verschillende spelletjes uit, waaronder een heel erg oud kwartetspel.
Ik kreeg een vertraagd reactievermogen toen ik er naar keek.
Vlagen van herinneringen schoten door mij heen.

1957 beek ma en kids (2)

Ik dacht aan Beek bij Nijmegen, waar mijn opa en oma woonden. Ik zag de woonkamer, met al die kleedjes op de vloer, en hoorde mijn oma zeggen ‘Beur je voeten op, kind!’.
Ik liep in gedachten naar het kastje waar het speelgoed altijd lag. En waar we als kinderen bij aankomst altijd in een rechte lijn naartoe sjeesden (‘Hé, eerst oma een kusje geven’!), omdat oma daar altijd wat snoep voor ons neerlegde als ze wist dat we zouden komen.
Ik zag de werkkamer van opa, waar ik vaak achter het buro mocht zitten en op papier mijn handomtrek mocht tekenen. Ik zag het platte ronde gummetje liggen, met een aluminium plaatje in het midden en een gat erin; dat was een tovergum. Het kon inkt uitgummen! (Later realiseerde ik me pas dat het wonder bestond uit het wegschuren van de bovenste laag papier.)

 Opa leest voor aan mijn 2 oudere zusjes (1954)

Er kwamen geuren.
Ik rook het huis, ik rook de gestoofde kip uit de keuken, de braadworst of de soep ‘die je aankeek’ (met ‘ogen’ van drijvend vet), ik rook de speciale geur van de badkamer.
Ik rook het mossige bos aan de overkant van de weg, waar we als kinderen helemaal alleen naartoe mochten (we hoefden alleen maar de straat over te steken).

 Heerlijkheid Beek’ prachtig natuurgebied

Daar mochten we oud brood geven aan de pony’s (‘Pas op, ze bijten’) en maakten we vele wandelingen, voorzichtig het huis van ‘de heks’ vermijdend. We hadden daar onze geheime paadjes, waar mijn middelste zusje en ik elkaar onze diepste geheimen vertelden. Naarmate we ouder werden, begon mijn zusje steeds vaker over jongens en liefde, haar kennis vooral gebaseerd op beeldromannetjes. Ik hoorde het allemaal met rode oortjes aan.

Ik dwaalde door het huis, langs de trap naar de kelder met de weckpotten met boontjes, wortels, doperwten en gestoofde peertjes naar het werkhok van opa, met de bankschroef en al dat spannende gereedschap. En de luchtbuks, waar alleen mijn oudste zusje af en toe mee mocht schieten. Doelwit was dan meestal een lege fles, die aan de rand van de vijver in de tuin werd neergezet. (Toen het huis na overlijden van mijn opa werd verkocht, vroegen de nieuwe bewoners zich verbijsterd af hoe het kwam dat er zoveel glas in die vijver lag!)
Naast het werkhok lag een ‘eng hok’, dat was een hele donkere ruimte waar de kolen werden opgeslagen. Ik durfde daar nooit naar binnen te gaan en als ik erlangs liep keek ik constant over mijn schouders van angst.

Vanuit de kelder kwam je in de tuin, met zicht op de Ooijpolder en het kerkje van Persingen. Daar plukten we van die harige kruisbessen, en als we uitgespeeld waren liepen we weer langs een steil paadje naar boven, naar de voordeur.

 De Ooijpolder met kerkje van Persingen

Voor de voordeur lag een rooster op de grond, om de voeten te kunnen vegen. Het stof viel dan naar beneden, naar een kleine ruimte die alleen via de keldertrap te bereiken was.
Ons lievelingskarwei was dat hokje schoon te maken. Het gebeurde namelijk regelmatig dat de melkboer of wie dan ook aan de deur kwam afrekenen, wat centen, stuivers of dubbeltjes liet vallen. En dat geld mochten wij dan houden. Ik houd het natuurlijk ook voor mogelijk dat opa af en toe wat strooide met kleingeld, om ons dat plezier te gunnen..

Eenmaal weer binnen kon je dan rechts de trap op naar de slaapkamers. Langs de trap hing een ouderwetse koperen beddepan (die werd vroeger gebruikt, met gloeiende kooltjes erin, om je bed te verwarmen voor je erin stapt), die ik nu nog steeds in mijn huis heb hangen. We vonden het leuk om er tegenaan te tikken, alsof het een gong was, maar dat mocht nooit van oma.

Er waren veel slaapkamers in huis. Die van oma en opa lag aan de rechterkant, vlakbij de badkamer. Mijn ouders sliepen aan de linkerkant en daarnaast in het hoekje was een andere slaapkamer, met een opklapbed dat achter een gordijntje verdween. Die kamer vond ik wel een beetje eng, want daar stond een groot Jezusbeeld, met gapende wonden in zijn handen en een uitermatig treurig gezicht.
Ook zat er een grote porseleinen pop op een kussen gedrapeerd, met lange haren, die ooit van mijn moeder’s hoofd waren afgeknipt.

De leukste kamer was de zolderkamer. Daar kwam je via een deur tussen de ouderlijke slaapkamers in, die leidde naar een steile trap naar boven. Links kwam je dan uit in de zolderkamer, waar een tweepersoons bed stond, met een gehaakte beddesprei. Ik mocht daar pas slapen toen mijn oudste zusje niet zo vaak meer meekwam, of mijn middelste zusje op kostschool verbleef en mijn jongste broertje was geboren. Dan sliepen we met z’n tweeën in dat grote bed, waarin we lagen te trillen als er weer een vrachtwagen langsreed over de Rijksstraatweg, waaraan het huis lag, hetgeen een doorgaansroute was voor vrachtverkeer van en naar Duitsland.

Het enige dat ik me niet beeldend kon herinneren was hoe we met de familie zaten te kwartetten. Maar de afbeeldingen op het spel kon ik me wel heel goed herinneren. Weliswaar niet letterlijk, maar wel qua gevoel. Hoeveel keren had ik ze door mijn handen laten glijden? Heel vaak in mijn eentje, starend naar die letters, die ik toen nog niet kon lezen.
Speciaal daarvoor had mijn vader op elke kaart een symbooltje getekend, dat typerend was voor het sprookje.
En voor mijn vader!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

En toen kwam er een  met een lange snuit, die blies het hele verhaaltje uit..

2 Reacties op “Een reis in de tijd

  1. Wat een heerlijk blog! Alsof ik zo meelopen kan in het huis van je oma. Mijn oma woonde in Malden, waar we ook vaak het bos ingingen en dan óók het huis van het 'bosvrouwtje'die we Krottie noemde vermeden. Leuk dat je ook bij mij mijn herinneringen even wakkerschudt. Dank je wel!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s