Archief: Australië – Go with the flow


Op een dag in januari 1987 word ik heel vroeg uit mijn bed gebeld.
“Good morning Liezz! What are you doing?!” klinkt het erg vrolijk door de telefoon.
“Huh? Eh.. who’s speaking?” vraag ik slaperig
“It’s me! Simon, from Melbourne!”
Intussen ben ik wakker geworden en begrijp dat ik Australië aan de lijn heb.
‘Simon uit Melbourne’ had van mijn beste vriendin gehoord dat ik gestopt was met werken en vind het nu hoog tijd dat ik eindelijk ook eens kennis kom maken met Australië.

Ik heb al zitten spelen met de gedachte een lange reis te maken naar een ver continent, maar heb nog geen idee waar naartoe. Ik heb geen zin om fysiek op te vallen, dus zowel Afrika als Azië vallen als werelddeel wat dat betreft al af.
Voordat Simon ophangt, na mij vele malen te hebben uitgenodigd bij hem thuis, zeg ik hem dat ik hem misschien nog wel eens aan zijn woord zou kunnen houden.

Drie maanden daarna, op 10 april van dat jaar zit ik in het vliegtuig. Het zal de eerste verre reis zijn die ik alleen ga maken. Veel heb ik al door Europa gereisd, maar altijd in gezelschap van anderen. Deze keer ben ik een grote meid en heb ik al mijn moed bijeengeraapt. Met een paar logeeradresjes en nog wat via-via telefoonnummers op zak hoop ik me wel te redden.

Vier maanden heb ik er rondgereisd zonder ooit een hotel van binnen te zien; elke nacht heb ik in de gastvrije huizen van nieuwe vrienden doorgebracht, of in de openlucht ‘outbush’.
Ik begin natuurlijk in Melbourne, bij de hartelijke Simon en Ruth. Ook heb een vriend in Sydney wonen en een vriendin van mijn vriendin in Adelaide. Tussen die drie steden zal ik de eerste twee maanden heen en weer treinen of vliegen, moed verzamelend voor mijn einddoel: Alice Springs.

Alice Springs, omringd door woestijnen, met als dichtsbijzijnde steden zowel Darwin ten noorden als Adelaide ten zuiden op ruim 1600 kilometer afstand. Zoiets als van Amsterdam naar Madrid reizen via slechts één lange autoweg, the Stuart Highway, en niets anders tegenkomen dan een paar spaarzame nederzettinkjes en benzinepompen.
Ik verlang er hevig naar daar te komen, maar ik ken er helemaal niemand. Ik had in Amsterdam als eens rondgevraagd naar kennissen in of rond ‘The Alice’ maar dat leverde niets op. Geen wonder eigenlijk als je je realiseert dat er hooguit 20.000 mensen wonen in die middle of nowhere.

Uiteindelijk krijg ik in Adelaide eindelijk een verlossend bericht dat Tim Rowse, een vriend van een vriendin van een vriendin mij wel wil helpen om daar een logeerplek te zoeken. Tim is daar als anthropoloog en researcher bezig met ‘Indigenous Studies’, in dit geval onderzoekt hij de leefomstandigheden van de aborigines in en rond de steden. Ik wil eigenlijk direct een enkele treinreis Alice Springs boeken, maar ik moet nog wat geduld uitoefenen, want ik had afgesproken nog eerst even naar Sydney te gaan.

Daar logeer ik bij Christo, die tijdens mijn laatste bezoek in een heftige relatiecrisis zat en een luisterend oor nodig had. Dagenlang praatten we over zijn soap en ik, die altijd al een zwak voor hem had, luisterde gewillig en intens naar zijn verhaal, mijzelf compleet verliezend in empathie voor hem! Gelukkig moet hij dit keer veel werken, waardoor ik mijn eigen dingen kan doen in die geweldige stad.

Ik bel met Angela, die de directe reden is voor mijn bezoek aan Sydney. Ik heb haar in Amsterdam ontmoet, toen zij de produktie deed voor een documentaire die voor een deels in mijn huis werd opgenomen. We kwamen er toen achter dat we beiden rond dezelfde tijd in Australië zouden zitten en spraken af elkaar te proberen te ontmoeten. En zodoende zien we elkaar weer. Dit keer in Sydney, op een kantoor van een vriendin van haar. Op de valreep eigenlijk, want ze staat op het punt om voor een paar dagen naar de Blue Mountains te vertrekken, een prachtig bosrijk natuurgebied even buiten Sydney. Op het kantoor maak ik kennis met haar vriendinnen en al gauw word ik uitgenodigd mee te gaan naar een, door een van die vrouwen zelfgebouwde, hut midden in de bossen, zonder electriciteit of stromend water. Maar dat laatste is in de omgeving in overvloed aanwezig via kristalheldere stromende riviertjes en beekjes. An offer I can’t refuse, of course!
Als ik het kantoor verlaat neem ik afscheid van iedereen en spreek nog even heel kort met Di, die mij vertelt dat ze eigenlijk in Alice Springs woont. ‘Oh ja?!’, zeg ik, met ogen als schoteltjes uit interesse. Ik krijg haar werktelefoonnummer mee en moet haar maar eens bellen als ik daar ben.
Mijn verblijf in de Blue Mountains is een overweldigende ervaring. Ik slaap buiten op het terras, met een vertamde wilde kat vlak naast me en laat me overdonderen door het natuurgeweld.

Het is uiteindelijk 4 juni als ik in de trein stap voor een 24 uur durende reis naar Alice Springs, met op zak twee telefoonnummers en een naam van iemand die op een cattle station werkt op zo’n 200 km afstand van Alice. In de hand mijn tot nu toe weinig gebruikte camera en het boek ‘Tracks’ van Robyn Davidson, die verhaalt over haar Sisyphus-reis dwars door de woestijnen met een paar kamelen en een hond. Haar voorbereidingen beginnen in Alice Springs, waar ze als verdwaald stadskind met een droom aankomt. Ze sluit daar een mooie en levenslang durende vriendschap met Jenny Green, een linguiste die kunstprojecten doet met Aboriginal vrouwen in ‘Utopia’, een wat absurde naam voor een stoffige nederzetting op 350 km ten noordoosten van Alice.

Als ik een etmaal later aankom, schiet ik in de stress. Het is viezig, rommelig en ik heb nog nooit zoveel stoffige aborigines bij elkaar gezien. Ik ken hier echt geen hond en heb het gevoel wel heel erg veraf van de bewoonde wereld te zijn. Moed verzamelend pak ik het telefoonnummer van Tim uit mijn zak en zoek een telefooncel. Als er aan de andere kant opgenomen wordt, hoor ik dat Tim nog op zijn werk is en pas 3 uur later thuiskomt. Maar de vrouw zegt dat ik wel langs mag komen om in huis op hem te wachten. Gerustgesteld door dit aanbod zoek ik een taxi en rijd naar het huis. Daar doet een vriendelijke blonde vrouw de deur open en bij een kop thee raken we wat in gesprek. Ze zegt dat ze Jenny heet en aan een woordenboek werkt van een van de talen die in Utopia wordt gesproken. Ze heeft daar ruim tien jaar gewoond en batikprogramma’s opgezet met de aboriginal vrouwen daar..

Ineens valt er een kwartje. Jenny. Jenny Green misschien? Ja, hoezo? Wow, ik heb net dat boek van je vriendin Robyn uitgelezen! En nu herken ik je ook van de foto’s! Ze bloosde ervan. ‘Ik ben wel wat ouder nu, dat boek is al van 10 jaar geleden’. Alsof mij dat wat uitmaakt! Ik hoor verbaasd aan dat zij het huis deelt met Tim en nog een derde persoon. Mmm, toeval, denk ik.

Tim komt thuis en we eten wat samen. Hij zegt dat hij op dit moment niemand kent die nog ruimte heeft in huis, maar misschien kan ik wel een paar dagen ergens in de woonkamer op de grond crashen. Ja, ja, dat wil ik wel. Ik schreeuw het bijna uit, zo goed als het daar voelt. Omringd door aboriginal kunstwerken en aardige mensen. Ik wil hier niet meer weg. Maar, zegt Tim, we moeten het nog wel even aan Di vragen, die woont hier ook.
Di?? Ik stamel ‘Di Holdway misschien?’
Huh, ja, ken je haar soms? Eh.. nou niet echt, maar ik heb haar kort geleden in Sydney ontmoet en toen heeft ze mij haar werknummer gegeven…

Ik ben uiteindelijk in totaal twee maanden op Boucaut Street gebleven Ik heb alle uithoeken van de omgevinG gezien. Door de week vaak alleen met de auto van Tim, in de weekends vaak met veel mensen. Ik heb er vrienden voor het leven gemaakt.
Ik heb een intense ontmoeting met Uluru (Ayer’s Rock) in de regen..


Ik heb een dansje gemaakt met een gigantische ‘perentie’ (de grootste leguaan in Australië)..


En dankzij de hulp van Jenny heb ik ook nog mijn zo verlangde kamelentocht door de Simpson Desert gemaakt.

HET MOEST ZO ZIJN.

4 Reacties op “Archief: Australië – Go with the flow

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s