Post-postbus

Met een factuur van 56,90 € in de hand liep ik vorige week met tegenzin naar het postkantoor. Ik heb namelijk een postbus. Omdat, waar ik woon, de postbode niet langskomt.
Dat is natuurlijk best lastig, want ik moet regelmatig die 8 kilometers naar Ronda rijden om mijn post op te halen. En dat moet dan ook nog ’s ochtends, of in ieder geval voor 3 uur. Precies de momenten dat ik nou juist (bijna) nooit in Ronda hoef te zijn. Want ik probeer altijd mijn veelvuldige ritjes naar de stad te combineren, dus als Santiago bijvoorbeeld naar karate gaat, elke dinsdag en donderdagmiddag/avond, dan kan ik in de tussentijd mijn boodschappen doen.

In februari een extra rekening betalen van bijna 60 euro is voor ons altijd bad timing, dat mag wel duidelijk zijn zo langzamerhand. Maar goed, ik had het bijeengeschraapt en vol frisse tegenzin stond ik voor het loket, klaar om weer voor een jaar bij te tekenen.
‘Een momentje’ zei de vriendelijke roodharige loketbediende. ‘Er is een en ander veranderd, ik moet even de papieren erbij zoeken’.
Alarmbellen gingen al lichtjes rinkelen.

Ze kwam terug en terwijl ze de papieren bekeek, vroeg ze op welke naam de postbus stond. Op die van mijn man, mompelde ik. Zij vroeg vervolgens ‘En u bent..? o ja, ik zie het. En u heeft een zoon, Santiago? O, wacht, die is nog minderjarig.’
Ik voelde me intussen onderhevig aan de spaanse inquisitie en vroeg onrustig wat er aan de hand was. Roodlokje legde toen uit dat als we de post van ons beiden zouden willen ontvangen, we daarvoor extra zouden moeten gaan betalen. Het totaal zou dan komen op 94 euro. Ik sprong op tilt. Roodlokje verschoot van kleur en stamelde dat ze het eigenlijk ook bespottelijk vond, maar het was niet anders. Daardoor verzachtte ik wat van toon, maar van binnen kookte ik van woede.

Wat een absurde maatregel van ‘Tia Correo’! Ten eerste kost zo’n postbus, apart van de eerste aanschaf, helemaal niks. Er hoeft geen postbode de straat op om mijn brieven te bezorgen. Lekker makkelijk. De service ten opzichte van postbushouders is bovendien ernstig afgenomen. Er is geen speciaal loket meer voor het afhalen van pakketjes of aangetekende stukken. Nummertje trekken en dan maar achter die altijd 15+ wachtenden voor je aansluiten. Bovendien is de toegang tot de postbussen via de hoofdingang van het postkantoor en dat is sinds een jaar ’s middags niet meer open.

Maar het allerschandaligste vind ik toch wel dat ze je per gezinslid een bijdrage willen laten betalen, om een sufkont jouw post in een vakje te laten schuiven. En dat in een tijd waarbij voor velen de gaatjes in de broekriem al veelal opgebruikt zijn.

Vanaf nu gaat mijn post dan ook gewoon gratis en voor niks naar het huis van mijn schoonmoeder. Daar kan ik het ophalen wanneer ik wil, en krijg ik er ook nog een biertje bij!

2 Reacties op “Post-postbus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s