Huizen en Hoven: Goudsbloemstraat

Ik was dringend toe aan een eigen plek. Een collega vertelde mij dat zijn broer ging verhuizen. Hij woonde op een halve woning in het hartje van de Jordaan. We konden zelfs een constructie bedenken dat ik daar legaal zou gaan wonen, door zogenaamd eerst met hem samen te wonen en daarna ‘te scheiden’ en in het huis te blijven. Tegenwoordig zijn deze trucs tè doorzichtig om nog te werken, maar met het strenge huurbeleid in Amsterdam probeerde je van alles om maar aan een goeie woning te komen. En zo vertrok ik met mijn schamele spulletjes en mijn kat Mickey onder de arm naar de Goudsbloemstraat 131-2A ofwel twee hoog achter.

Ik heb overigens geen foto’s van het huis, maar des te meer van mijzelf toen ik daar woonde. Kijk maar op deel 1 en deel 2 van de serie Self Portroids..

Het was daar dat ik de Grote Reis Naar Het Zelf begon, die nog wel wat jaartjes zou duren.. Het was ook voor het eerst dat ik op mezelf woonde en ik droomde wat af ’s nachts. Zodanig veel en boeiend dat ik het meteen begon op te schrijven. Ik kocht een ‘Dictionary for Dreamers’ en probeerde de warboel wat uit te pluizen. Ik begon in dagboeken te schrijven. En als ik dat zo teruglees, kan ik alleen maar blij zijn dat er toen nog geen internet was met twitter, facebook of blogs, want anders had ik mezelf onsterfelijk belachelijk gemaakt! Ik zie het nog wel eens voorbijkomen, dat gezucht op twitter, en denk  ‘mens, koop een dagboekje met een slotje erop’!

Maar het was een onstuimige tijd. Ik had een romantische flirt met de hongaarse schilder, ik moest toch even weten of hij echt gelijk had met ‘je verdient beter’.. We gingen een weekend naar Brussel, vreeën met de energie van tieners en laafden ons aan de koffie met gebak in art-deco Falstaff en aan de Trappistenbiertjes in ‘A La Morte Subite’. We bezochten musea en deden op de terugweg nog even het teleurstellende roestige Atomium aan en reden toen naar Antwerpen voor een operabezoek (Tannhauser, geloof ik). Kortom, kunst, cultuur en veel sex en drank (en rock & roll in de auto).  Bij thuiskomst was de flirt weer over, zoals we van te voren hadden afgesproken. We liepen nog wel een beetje onhandig langs elkaar de schuren op de Rijksakademie, maar al snel ‘moest’ ik op reis.

Ik had voor de afdeling, op verzoek van Pieter, een ‘studiereis’ georganiseerd naar Moskou en Leningrad. De perfecte absurdistische omgeving in turbulente tijden, ik kan me van die reis alleen niet zoveel meer herinneren! Want niet alleen was mijn relatie verbroken, ook lag mijn vader op sterven. Ze hadden kort ervoor kanker in verregaand stadium ontdekt en hij koos ervoor om thuis zo waardig mogelijk te sterven. Dit was een enorme last voor mijn moeder en ook voor mijn jongste broer, die eigenlijk op het punt stond te gaan studeren, maar toen nog maar even wat langer thuis bleef wonen. En voor mijn middelste zusje, die eigenlijk net zelf genezen was van lymfeklierkanker, maar dapper als ze is ging ze, zeker op het laatst, bijna elke dag even langs om hem te helpen verzorgen. Ik was laf. Ik wilde het niet zien. Ik was egoïstisch. Ik kon het niet opbrengen om heel vaak langs te gaan. Ik klampte me aan het leven vast, werd op iedereen verliefd en wilde naakte kloppende lichamen omhelzen. Niet dat dat zo vaak lukte overigens, maar de gedachte was heel sterk. Gelukkig waren we wel allemaal aanwezig toen hij op 11 juli 1983 overleed, in zijn eigen bed.

Advertenties

2 Reacties op “Huizen en Hoven: Goudsbloemstraat

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s