Waanzin?

Gisteravond is de Feria de Sevilla weer ingeluid. Elk jaar luidt deze uitbundige feria (letterlijk vertaald: kermis) het nieuwe seizoen in van de reeks stierengevechten die door het hele land worden georganiseerd. Over dit laatste wil ik het niet hebben, daarover zullen meningen altijd verdeeld blijven, maar ík word altijd misselijk als ik de beelden zie van die feria.

Badend in het licht is er een tijdelijk feestdorp opgetrokken, waar de ‘echte’ Sevillanas de komende vijf dagen niet of nauwelijks uit weg te slaan zijn. Vakantiedagen worden opgenomen, bedrijven liggen stil, een jaar spaargeld wordt opgegraven en uitgegeven aan drank, eten en niet te vergeten, feestkleding.

Honderdduizend lantaarnpalen en driehonderdduizend gloeilampen (zo te zien geen spaarlampen) branden 5 nachten onafgebroken in dit uit ‘casetas’ opgetrokken feestdorp. Je weet op een gegeven moment niet meer of het nu dag of nacht is. De geschatte kosten van deze feria liggen rond de zeshonderd miljoen euro.

Weggegooid geld, denk ik dan, als rechtgeaarde  moralist-met-calvinistische-inslag, kortom, Nederlander. Maar dan zie ik natuurlijk over het hoofd hoe BIG die business is. En niet alleen voor de horekaffers die zich daar ter plekke uit de naad werken. Jaarlijks komen honderduizenden toeristen naar Sevilla, uit binnen- en buitenland, ten tijde van de feria. Die blijven hangen in de stad, slapen in hotels, eten in restaurants en bezoeken winkels en attracties. Er zijn zelfs rondeidingen op het feria-terrein voor bezoekers. Geen overbodige luxe, want het dorp is een rumoerig doolhof. De casetas zijn veelal privé, hetzij van (al dan niet politieke) organisaties of  ‘Hermandades’ , hetzij van bareigenaren of andere clubjes. Niet overal kan je zomaar naar binnen stappen.

Ik oordeel overigens zonder ooit zelf op de feria in Sevilla te hebben rondgelopen. In het kader van ‘l’enfer c’est les autres’ lijkt het mij de ultieme hel. Omringd door een feestende menigte, oorverdovende kakafonie, hutje aan mutje heen een weer lopen tussen de feesttenten en tijdelijke gebouwtjes, om vooral te drinken en de Sevillana te (zien) dansen. Heb je één Sevillana gezien en gehoord, dan ken je ze allemaal. Ik heb genoeg ferias in de omgeving bezocht om te weten dat ik er niet echt gelukkig van word.

Ja, overdag wil ik er nog wel eens heengaan met vrienden,  om andere vrienden te zien, en de sfeerbeelden op te pikken van honderden prachtig geklede mensen (veel zigeuners) die zittend op prachtige paarden hun drankjes drinken en een stuk in de rondte flirten. Maar ’s avonds zal je mij er nooit meer treffen. Je kan dan echt geen zinnig woord uitwisselen vanwege de herrie. De èchte feriant herken je na afloop dan ook  aan zijn of haar afonische stemgeluid!

Aqui no hay crisi’ “, zegt de feriant. Althans niet de komende 5 dagen. Daarna zien en klagen we wel weer verder. Maar voorlopig hebben ze daar dan wel even geen stem meer voor..

6 Reacties op “Waanzin?

  1. Vorig jaar mijn eerste Feria in Malaga meegemaakt. Ik vond de mensen prachtig gekleed, vooral de vrouwen. De paarden ook mooi, maar voor de rest is het vooral een grote botellon. De hele binnenstad stinkt naar urine. Er zijn overal dronken mensen. Het kan mij ook niet bekoren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s