Oude Tijden Nieuwe Tijden

Dat tijden veranderen en dat je met de tijd meeverandert lijkt, als je jong bent, gesneden koek.
Hoe vaak heb ik in mijn jeugd niet meewarig gekeken naar mijn ouders, die krampachtig probeerden vast te houden aan de hun bijgebrachte tradities. Star en ouderwets waren ze.
Hoe anders is het nu eigenlijk? Nu ik zelf, in de dubbele betekenis van het woord, ouder ben geworden? Hoe soepel ga ik mee met de tijden van nu?

In sommige opzichten doe ik mijn best. Zo kan ik best goed meekomen op de iPad van mijn puberzoon, voel ik me thuis op internet. Ik blog, twitter en zit op Facebook, iets waar veel vrienden van mijn leeftijd niet naar omkijken. Ik lees dagelijks online nederlandse kranten en kijk naar het spaanse nieuws op de tv. Ondanks mijn afgelegen woonplek ben ik redelijk bij de tijd te noemen.

Maar bij een aantal huidige veranderingen zou ik graag in ‘mijn oude tijd’ willen blijven. Ik heb, wellicht gehinderd door mijn ouderwetse fatsoensnormen, erg veel moeite met de nieuwe schreeuwcultuur, het ik-mag-zeggen-wat-ik-wil-en-hoe-ik-het-wil-want-dat-is-mijn-recht’ geblaat.

De oude schreeuwcultuur, die vond ik meeslepend, die leek tenminste nog ergens over te gaan, althans dat was toen de illusie. Neem nou Bob Dylan’s “The Times They Are A-Changin’” en hoe belangrijk dat lied in mijn tijd was om ons af te zetten tegen die oudere ingedutte generatie waartoe wij vonden dat onze ouders behoorden. Het was hoog tijd voor verandering. Maar ik lees de tekst nog eens en vraag me af of dit nu niet ook voor mij opgaat.

Come mothers and fathers throughout the land,
And don’t criticize what you can’t understand,
Your sons and your daughters are beyond your command,
Your old road is rapidly agin’,
Please get out of the new one, if you can’t lend a hand,
For the times they are a-changin

Daar sta ik dan ineens, aan de andere kant van de lijn, schande te roepen en te mopperen op de nieuwe schreeuwcultuur van in mijn ogen veel te snel chargerende, onopgevoede, egoïstische, door en door verwende postpubers. “De verharding van de samenleving!” roep ik. Ik word dan, al dan niet terecht, weer tot nadenken gedwongen door jongere mensen die het daar niet mee eens zijn of wijzen op het feit dat de samenleving altijd al hard was. Misschien hebben ze gelijk, alleen kwam dat lawaai niet altijd zo luid alle huiskamers binnen..

Advertenties

2 Reacties op “Oude Tijden Nieuwe Tijden

  1. Ook ik rookte zelfgedraaide sjekkies bij dit nummer. Toen ik Dylan 2 jaar geleden zag optreden dacht ik: times they are a changing. Ik vond m een onopgevoede hork, grof en vervelend naar z’n publiek. Als docent zie ik voortdurend pubers. sommigen zijn leuk, gezellig en voorkomend. Anderen zijn nou ja net als Dylan: een hork.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s