Doemdenken

Er zijn van die dagen, die beginnen niet goed. Je krijgt een bericht binnen, het kan zomaar iets kleins zijn, iets onzekers, maar dan maak je er iets groots van dat vast en zeker gaat gebeuren. Het hangt er maar helemaal vanaf hoe je in je vel zit die dag.

Vandaag zit dat vel niet lekker. Het trekt aan alle kanten en het zit scheef. Ik ben wat overgevoelig, een beetje door al die onzekerheden omtrent mijn zusje (die overigens vandaag weer naar huis mocht, dus dat is een stap vooruit). Maar ook door chronische geldzorgen raakt mijn incasseringsvermogen wat uitgeput. Dat er vandaag in Ronda gesproken gaat worden over de toekomst van de vallei en de vermoedelijke loop van de ‘Corredor Mediterraneo’ maakt dan dat ik nu het doemscenario weer compleet aan het invullen ben.

Ik zie een compleet failliet land, waar iedereen in lompen loopt, maar temidden van het landschap rijdt er een lange zware goederentrein vol met plastic hebbedingetjes uit China. Richting het noorden natuurlijk, want daar is nog wel een beetje geld.  Ik zie mijn huisje pal naast het spoor liggen en terwijl de trein langsdendert moeten we even ons koffiekopje vasthouden, want anders trilt het van de tafel. We zeggen niks, want we verstaan elkaar toch niet. En dan is het 15 minuten rustig alvorens de nieuwe hebbedingenboemel voorbijkomt. Ik gil mee dit keer, want mijn zenuwen zijn op. We slapen al maanden niet meer, want consumptiegoederen worden 24 uur per dag vereist, dus de aanvoer van treinen stopt nooit.

Een ander scenario begint hetzelfde, maar in plaats van dat we in ons huis het koffiekopje vastpakken, zitten we in een golfplaten hutje in de slums aan de rand van het dorp. Ons oude huis ligt er verlaten bij, omwoekerd door onkruid. De muren vertonen zware scheuren door de constante trillingen, het dak is ingestort. Ik krijg weer een woedeaanval als ik er naar kijk. We mochten nog net onze persoonlijke spullen inpakken voordat ze ons ontruimden. Ze zeggen al jaren dat we er een financiële vergoeding voor krijgen, maar ik geloof het niet meer…

Goed, ik laat me wat gaan geloof ik..

Vanmiddag maar weer eens gaan protesteren bij de gemeenteraad en afwachten wat de toekomst ons brengt. Met een beetje mazzel is Europa al failliet voordat ze die Mediterrane Betuwelijn bij ons in de buurt kunnen aanleggen.

Advertenties

Een Reactie op “Doemdenken

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s