De wonderen van de natuur

Als klein kind werd ik vroeger wel eens door mijn vader uit bed gehaald, als er ’s avonds onweer was en wij er wakker van waren geworden. Dan zette hij mij in de vensterbank voor het raam en begon te vertellen hoe prachtig de natuur in elkaar zat. Hij leerde me hoe je  de afstand tot de onweersbui kon meten door de seconden te tellen tussen de bliksemflits en de donder. Iets wat ik mijn hele leven nog steeds doe. Hoewel we het wel verkeerd leerden overigens, want volgens hem was de afstand een kilometer per seconde, hetgeen in werkelijkheid een stuk minder is. Maar wij werden er wel door gerustgesteld.

Toen mijn vader overleed op 21 juli 1983 ging ik kort daarna op vakantie. Een bevriend stel collega’s ging kamperen in Frankrijk en had een open uitnodiging gestuurd om langs te komen, als ik daar behoefte aan had. Het was een onrustige tijd, sinds kort woonde ik alleen nadat mijn vriend en ik uit elkaar waren gegaan en met het overlijden van mijn vader waren plotseling de twee belangrijkste mannen uit mijn leven ontvallen. Mijn auto werd mijn nieuwe kameraad en nadat ik mijn moeder had vergezeld op een reisje naar Duitsland besloot ik door te rijden naar Frankrijk. Met mijn nieuwe tentje achter in de auto en een doos vol cassettebandjes reed ik richting zuiden.

De camping waar mijn collega’s waren lag prachtig, omringd door meren. Ik zette mijn tentje op onder een grote dikke boom en voelde me een rijke zigeuner. Totdat het ’s avonds begon te regenen. De dubbelwands tent hield de regen goed tegen, maar het begon ook te onweren. Ik telde de seconden tot de knal, maar kon al vrij snel niet meer tellen want de ene flits en knal volgde de andere in noodvaart op. Ik begon te twijfelen of ik in de tent wel veilig was.. Mijn collega’s schreeuwden uit hun naburige tent nog even om te vragen of ik droog bleef. Dat was het probleem niet. Mijn probleem was eerder dat ik gewoon bang was, maar dat aan hen niet wilde toegeven.

De onweersbui verhevigde zich, ik kon een boek lezen bij het constante schelle licht van de bliksems en besloot dat dan ook even te doen. Hierdoor zag ik plotseling het bijzondere in van het moment. Mijn vader bulderde naar me. En ik moest gelijk om die gedachte lachen. Hoewel het onweer nog uren heeft aangehouden (onweer blijft graag rond meren hangen!), begon ik me steeds meer te ontspannen totdat ik bij het afzwakken van de bui uiteindelijk in slaap viel.

De volgende ochtend vroeg werd ik wakker van het geluid van brommers. Gotverdegotver, dacht ik nog. Kunnen ze niet ergens anders rondjes gaan draaien? Het bleef maar doorgaan en geïrriteerd kroop ik mijn slaapzak en de tent uit. Om mij heen zag ik een ravage aan boomtakken en omgewaaide caravans. Het geluid van de ‘brommer’ kwam van een motorzaag die een omgevallen boom op een caravan aan het doorzagen was. De boom waar ik onder stond was nog intact, ik had mazzel gehad. Hoewel ik nog steeds graag denk dat mijn vader daar een handje in heeft gehad. Bang voor onweer ben ik sindsdien niet meer geweest.

Vele jaren later, ik woon zelf intussen in de natuur en heb een zoon van, wat zal hij geweest zijn, 8 jaar. Het is nacht, het onweert hevig en hij is bij ons in bed gekropen. Bij elke bliksemflits en donderknal krimpt hij in elkaar van angst. Ik besluit de truc van mijn vader toe te passen en ga voor het raam staan. Ik zeg hem hoe mijn vader altijd vertelde over de wonderen der natuur en hoe je de afstand kan meten door… Op dat moment kwam de oerknal! Ik schiet naar achteren en val terug op het bed. De ramen trilden en het licht was uitgevallen. De bliksem was bij ons ingeslagen en ik ren in paniek naar buiten om te zien of het dak nog op ons huis zit. Het bleek intact en zo ook mijn vakantiehuisje beneden. Later bleek er van alles kapotgebrand te zijn, maar dat weet ik dan nog niet. Ik sta te trillen op mijn benen en mijn ‘jongens’ maken flauwe grapjes over de wonderen der natuur.

10 Reacties op “De wonderen van de natuur

  1. Zomers stond ik vroeger ook voor het raam bij het Gardameer, waar mijn moeder vandaan komt. Het licht sloeg altijd uit, ook bij regen trouwens. Dan hadden we kaarsjes en genoten van het spectaculaire uitzicht van de bliksemflitsen op het meer. Zij was niet bang en ik dus ook niet als kind. Nu wel,

    • Ik ben nu ook weer angstiger geworden, maar dat komt vooral omdat ik heb meegemaakt hoe destructief die kracht kan zijn. Maar altijd wel weer goed om te realiseren hoe klein we eigenlijk zijn..

  2. Sodeknetters, dat lijkt me geen prettige ervaring. Persoonlijk vind ik onweer prachtig om te zien. Maar, dat is makkelijk als je veilig in je (geaarde) rijtjeshuis zit.

  3. Ik denk dat iedereen die truc leert van z’n vader…
    Grootse onweders blijven je altijd bij…
    Ik hou er wel van. Ik weet nog dat ik in de deuropening stond van ons oude huis op Terschelling. Een lage deur, waar je gebukt door moest. Na het werk (we hadden toen ’n eetcafe) met een whiskietje in m’n hand keek ik naar het ‘opbouwen’ van de bui. Altijd indrukwekkend. Ik schrok me de pleuris toen de bliksem ineens insloeg bij het pension achter ons. Ik stootte m’n kop en de whisky vloog uit m’n glas !

    • Haha Erik, die schrik is vaak lachwekkend (voor anderen), maar het duurt bij mij nu al jaren dat ik maar niet van mijn angst afkom. Niets verlammend ofzo, maar wel stekkers uit stopcontacten halen en (als het ’s nachts is) rolluiken dichtdoen. Want zodra je vertelt dat de bliksem bij je ingeslagen is, krijg je een berg aan sterke verhalen te horen. Een ervan vergeet ik nooit meer, van iemand die vertelde dat de bliksem door haar raam naar binnenkwam en door een ander raam weer vertrok.. Waar of niet waar, ik hoop daar nooit in levende lijve achter te komen!

Laat een reactie achter op antónio cabeca Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s