Verdacht gedrag

Doordat mijn zoon een uur later dan de vorige jaren naar zijn karatelessen gebracht moet worden, ben ik dit najaar op ongunstige tijden in Ronda. De lessen beginnen om half negen ’s avonds en hij komt pas rond kwart over tien weer de deur uit lopen. Het is dan al lang donker, de winkels staan op het punt om te sluiten, of zijn al gesloten, en het is vaak koud. Bijna twee uur moet ik mezelf dus bezighouden en het aanbod van mijn schoonfamilie om daar bij de kachel te komen zitten maakt me niet bijzonder enthousiast. Ik zie de ‘familia politica‘ al meer dan genoeg.

In de zomer kan je lekkere wandelingen door de stad maken, een beetje slenteren en wat zonsondergangetjes meepikken. Maar nu, in de kou en het donker, heb ik een motivatie nodig om wat rond te wandelen door het stadje. En die motivatie heb ik ontdekt door mijn camera. De meeste lantaarnpalen in Ronda geven een gelig licht af, waardoor de oude monumentale gebouwen een nog warmere kleur krijgen. Met twee cameras bij de hand, de 2e hands gekregen zware Canon 5-D die als bijnaam ‘Dolores’ heeft, en een lichte handzame Olympus SZ-30MR, rijd ik in mijn auto door Ronda op zoek naar beelden. Soms stop ik in de oude stad, waar de meeste vaak uitgelichte monumenten staan. Of loop ik heen en weer over de altijd drukke brug ‘Puente Nuevo’, in een poging niet als verwarde junk over te komen vanwege mijn afwezige blik en schuin heen-en-weer geschuifel, in de poging om zo min mogelijk auto’s en voorbijgaande voetgangers in beeld te krijgen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Momenteel echter is mijn favoriete terrein het industriegebied, ‘el poligono industrial’. Daar zitten alle bedrijven van Ronda, variërend van auto- en keukendealers, of houtwerkplaatsen en landbouwmateterialen tot de grotere supermarkten en groothandels. Het is niet gigantisch, want Ronda is een klein stadje met zo’n 35.000 inwoners en weinig tot geen industrie, tenzij je de toeristenindustrie meerekent. Bovendien is de crisis en stagnering van de bouwboom hier overduidelijk voelbaar door het groeiend aantal leegstaande loodsen. Het is eigenlijk niet de meest aantrekkelijke omgeving voor wandelingen en hoewel ik me in Ronda nooit onveilig heb gevoeld, verplaats ik me toch in donkere afgelegen wegen het liefst met de auto. Dan doe ik met de auto hetzelfde als lopend op de brug, ik schuifel heen en weer van de ene kant van de straat naar de andere, stop bij elke schuine streep licht die ik zie, een felgekleurde loodsdeur en vooral stop ik bij elke meterkast die ik aan de straatkant zie staan, die bij het licht van de schaarse lantaarnpalen bijna schilderachtige vormen aannemen. Ik noem ze ‘hidden monsters’ en het begint zowat een ‘project’ te worden, net als ik 10 jaar lang zwerfvuil in de campo heb gefotografeerd, ben ik nu gefixeerd op al die lelijke kleine bouwwerkjes aan de kant van de weg, of verstopt tussen de bomen op landwegen.

Gisteravond tijdens het fotograferen in het industriegebied merkte ik al een tijdje dat ik door een auto gevolgd werd. Met kloppend hart ben ik toen als in de films hem gaan ‘afschudden’, wat in eerste instantie lukte. Maar toen ik later weer in de ‘twilight zone’ was beland, bij de felbelichte sportvelden, vlakbij de spoorwegovergang waar aan de andere kant ‘de stad’ weer begint, zag ik de auto weer met daarin een achterdochtig naar mij kijkende man. Hij stapte uit zijn auto en sprak mij aan op mijn ‘verdachte gedrag’! Die man moet nadat hij me was kwijtgeraakt het hele industrieterrein weer hebben afgezocht om mij uiteindelijk, rustig wandelend en kiekjes makend, in de spreekwoordelijke kraag te grijpen.

Ik heb hem meteen maar wat gerustgesteld. Nee, ik behoor niet tot die wereldwijde organisatie die zware metalen (zoals putdeksels) jat. En nee, ik ben ook niet beveiligingscamera’s aan het fotograferen voor een kraak.. Ik maak gewoon rare plaatjes, omdat ik dat leuk vind. Sommigen mensen noemen het kunst. Om het wat meer te verhelderen (want hij bleef me maar achterdochtig aankijken) heb ik hem wat van de door mij geschoten foto’s laten zien. Enigszins gerustgesteld maar toch ernstig verward is hij toen weer in zijn auto gestapt en vertrokken. Ik begon daarop hard te lachen, waardoor het beeld van verdwaasde zwerver versterkt werd, en liep door naar het volgende plaatje dat ik al had gespot…

11 Reacties op “Verdacht gedrag

  1. Alles wat iedereen hierboven zegt, mooi. En jij vroeg niet wat die meneer daar in de late avond deed?
    Als ik die foto van de brug zie krijg ik weer dat rare gevoel in mijn knieën.

Laat een reactie achter op hondaluza Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s