Weltschmerz

Soms ben ik me pijnlijk scherp bewust van de apocalyptische tijden waarin we leven en moet ik mezelf dwingen om het leven klein te houden om niet gek te worden. Ik noem het de ‘bloedende dagen’, waarin mijn hart huilt om zoveel  ellende, corruptie, onrechtvaardigheid, verbolgenheid, verdriet en misbruik waar je elke seconde van de dag via de media van op de hoogte wordt gehouden. Ik kan op zo’n dag spontaan om alles in huilen uitbarsten en voel me kwetsbaarder dan een naaktslak op een berg zout.

Een kwetsbaarheid die vast en zeker voortkomt uit onzekerheid. Want, ook al richt ik mijn leven in als een vrijbuiter, ik ben net als ieder mens ook altijd op zoek naar een onwankelbare basis van waaruit ik in alle vrijheid mijn leven kan leiden.  Ik ben van de naoorlogse generatie, heb altijd in ‘vrede’ geleefd en ben bovendien in een tijd van schijnbaar eeuwige economische groei volwassen geworden. Geen zin om te studeren? Dan ga je toch werken! Deze baan niet leuk? Dan neem je toch ontslag en ga je ergens anders beginnen. Als lid van de, door sommigen afgunstig nagekeken, late babyboom generatie waren er mogelijkheden te over om jezelf te ontwikkelen, al dan niet rijk te worden (hoewel dat in mijn kringen ‘not done’ was) en vooral met een naief idealisme te denken dat we naar een betere wereld op weg waren.

We zijn nu zo’n beetje aan het einde van die weg gekomen en die ‘betere wereld’ begint steeds schrijnender zichtbaar te worden. De idealen zijn we al heel lang kwijt, ze hebben plaatsgemaakt voor onverschilligheid. En zonder hoeven uit te weiden over de stand van zaken in de wereld van vandaag de dag, geloof ik dat velen het met mij eens zullen zijn dat de westerse wereld waarin we leven in een onzekere fase verkeert (understatement of the year!). Het lijkt d’rop of d’ronder en in de paniek nemen de kapiteins op het grote schip de reddingsvesten èn de reddingssloepen mee, de passagiers verdwaasd en onweerbaar achterlatend.

Nu wordt het een kwestie van zwemmen of verzuipen, dus ik en de mijnen zijn al een tijdje hard aan het oefenen om onszelf weerbaarder te maken. Ik, voor mezelf sprekend, probeer water bij de wijn te doen en tevreden te zijn met minder luxe, ik probeer minder veeleisend te zijn op het materiële vlak. Veelal door noodzaak gedreven, laat ik vooral mezelf niet heiliger voordoen dan ik ben. Maar de gedachte dat ik de noodzaak ervan inzie en de nieuwe uitdaging als een verdieping ervaar is troostrijk.

Maar dan kijk ik wel eens naar de televisie, en zie de Spaanse regering ten onder gaan in corruptieschandalen en incompetentie, ik zie Nederland klagen over armoede (staat dat daar gelijk aan minder groei?), ik zie de helft van de wereld in oorlogen en ‘echte’ honger tenonder gaan.. Niks nieuws onder de zon, maar er zijn momenten dat ik dat toch beter kan laten. Want op de televisie, of op de social media, krijgt alles een gezicht, van klein en onbelangrijk en al dan niet schreeuwend, tot groot en invloedrijk en al dan niet klagend. En al die gezichten kijken mij aan, beschuldigen mij, vragen aan mij hoe het anders moet, lachen mij faliekant uit of bedreigen mij. En ik wil dan alleen maar roepen: “IK WEET HET TOCH OOK ALLEMAAL NIET?!”

Dan moet letterlijk en figuurlijk de knop om, en dwing ik mezelf om het klein te houden. Om even te gaan wandelen, af te wassen en met iets meer aandacht en liefde saai werk te gaan doen. En vooral om me heen te kijken, in mijn eigen microkosmos en te proberen me daarop te richten en in de tussentijd zo min mogelijk anderen te kwetsen of tekort te doen. En zeker ook mezelf niet.

Advertenties

12 Reacties op “Weltschmerz

  1. Volgens mij heeft dat gevoel ook met ouder worden te maken. Toen ik jonger was ging een groot deel van het wereldleed aan mij voorbij. Ook toen waren er al doemdenkers zoals de Club van Rome. Nu ben ik me meer bewust van de wereld waarin we leven, omdat dat tevens de aarde is die ik achterlaat voor mijn kinderen.

    • Wat mij betreft is het iets van alle tijden, maar nog nooit (in mijn leven) kwam de wereld zo hard je woonkamer binnen. Soms heb je gewoon oogkleppen en oordoppen nodig..

  2. Ik dacht dat ik er alleen last van had, Weltschmerz. Op een of andere manier is het een fijne gedachte die Schmerz te delen.

  3. Ook volgens míj is dit van alle tijden. Wij zijn de mensen van deze tijd. De ontwikkelingen die we hebben doorgemaakt zouden ons moeten hebben gesterkt om er mee om te kunnen gaan en er deel van uit te maken. Hierdoor kan ik met een gerust hart de wereld achterlaten voor mijn jonge medemensen. Ook zij leren er weer mee om te gaan, onbewust van hoe zij er op een bepaalde leeftijd op gaan terugkijken. Hoé gruwelijk het soms ook is.

  4. Ik denk dat iedereen daar bij tijd en wijle last van heeft en dat is ook goed denk ik. Ik word ook wel eens moe van het eeuwige gekanker in Nederland. Ik schaam me dan want we hebben het zó goed. Wat erg dat we daar niet meer van kunnen genieten. En dat gezeur op twitter en iedereen de loef afsteken en aanvallen over niks. Daar word ik bang van.

  5. Zo te lezen in de reacties zijn er meer die deze tijd en alles wat er gebeurt als zeer heftig ervaren. Loop al n tijdje mee maar zoals nu rond ons de beerput zich opent en de incompetentie van politici duidelijk wordt is van een omvang die ik niet eerder in deze mate heb meegemaakt. Soms het gevoel om een denkbeeldig kussen over mijn hoofd te trekken en hier niets mee te maken willen hebben. Heeft dat zin?? Denk het niet maar voor jezelf n idee van ” even niet”

    • 100% met je eens Ed.
      Soms denk ik wel eens aan mijn ouders die ons (nou ja, mij in ieder geval) tijdens de omwentelingen in de jaren 50-60 hebben opgevoed. Voor hen was het zien van een jongen met lang haar al schokkend!
      Hoewel ik ook weer niet zo naïef ben dat ik in wereldvrede geloof, hoop ik toch dat ook aan deze rotzooi een eind zal komen. Het zal niet morgen zijn, maar ik mag hopen dat mijn zoon ooit een rechtvaardigere wereld leert kennen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s