Bodemloze zee

Je bent vijftien en hebt constant behoefte aan muziek.
Muziek die de chaos in je lichaam verbeeldt.
Die de extase van je gevoelens in klanken uit.
Die de boosheid in je verwoordt.
Die de ongekende hoeveelheid liefde in je wakker maakt.
Die je in slaap sust.
Die je op daken doet dansen.

Wat een geweldige tijd is dit dan! Alle bestaande muziek in een paar handelingen gratis via je phone of computer direct het gehoor in. Niks wachten tot je genoeg geld gespaard had om dat singletje te kunnen kopen. Laat staan hoe lang het duurde om een LP aan te kunnen schaffen. Mijn eerste LP was ‘Sergeant Pepper’s Lonely Hearts Club Band’. Ik zal zo’n 13 zijn geweest. Muziek beluisterde je voornamelijk via de radio en als je kon, ging je er wel eens naast zitten met een bandrecorder van je vader, de microfoon ernaast en opnemen maar. Vooral de jaarlijkse top-100 (? of was het minder?) was een feest, waarin wij zusjes elkaar aflosten met het opnemen. (Of verzin ik dit nou?!)

Ik was en ben nog steeds een alleseter qua muziek. Op een paar uitzonderingen na. Jazz kan mij bijvoorbeeld nauwelijks bekoren, tenzij het heel zwoel is of heel modern en dan wil ik het live zien. Heavy Metal, vooral die lange gitaaruithalen, kunnen mij ook gestolen worden. Maar ja, ook bij die muzieksoort zit toch heel veel moois. Wat kan ik dan echt niet aanhoren? Eh.. WALZEN! André Rieu- en James Last-a-likes die mogen het liefst ongeopend de vuilnisbak in. En muzak is geen muziek, laten we dat even duidelijk maken. Verder staat alles open voor discussie en verschillen de smaken net zo vaak als vingerafdrukken dat doen. Het aanbod van muziek is een oceaan, die té groot is om ooit tot de bodem te komen. En dat is fijn.

Ik zie dat mijn zoon ook een alleseter is, met een voorkeur voor het minder gangbare dan de klasgenoten bij voorbeeld. Van Black Eyed Peas naar Dubstep. Hij is een reis in de tijd begonnen en is via, door vrienden aanbevolen, Metallica nu honderden oude groepen aan het ontdekken, van Pink Floyd tot Deep Purple en van Green Day tot Nirvana. Lang leve Youtube. Lang leve het gratis downloaden (mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen!). En hoewel hij de muziek voornamelijk via oordopjes (en niet te hard afgesteld) beluistert, zitten we wel vaak even samen op de bank of achter de computer om nieuwe dingen te beluisteren en elkaar ideeën te geven. Vinden we leuk.

Ter afsluiting móet ik hier een van mijn grootste ‘jeugdzondes’ jeugdliefdes plaatsen. Integraal. Zo grijs gedraaid vanaf mijn 16e dat ik de lp 2x heb moeten kopen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s