Streng zijn

Als je als moeder ziet dat je kind het zwaar heeft, dan wil je meteen je armen om hem heen slaan, hem knuffelen en beschermen tegen de grote boze buitenwereld. En dat is een mooi gegeven, want daarom kunnen babies, peuters, kleuters en kleine kinderen overleven.
Het wordt anders als ze de puberteit in gaan. Dan is het de bedoeling dat je je spruitje loslaat, zachtjes naar de buitendeur duwt en hem op gegeven moment een harde trap onder zijn kont geeft.

Ik zit in de fase van de zachte duwtjes naar de buitendeur. Wat onhandig nog soms, maar ik merk wel dat het uiteindelijk op prijs gesteld wordt en ik er verrassend genoeg niet op afgerekend word door een pruilende puber. Misschien verwacht ik, gebaseerd op mijn eigen ervaringen en opstandigheid op die leeftijd, ook wel veel ergere reacties dan ik krijg. Het zijn andere tijden, hij krijgt een andere opvoeding en, niet onbelangrijk, hij is een ander mens. Dus ondanks dat ik veel trekjes van mezelf in hem herken, kan ik de vergelijking nooit doortrekken van mijn verleden naar zijn heden.

Hij zit in een drukke periode. we trekken heel hard aan zijn schoolprestaties, die sterk achteruitliepen in het eerste trimester. Een slim kind, dat nooit al te veel moeite hoefde te doen om goed mee te komen, heeft eigenlijk nooit geleerd wat het is om te moeten werken voor je schoolresultaten. Nu, in de vierde van de ‘instituto’ heeft hij de iets zwaardere richting gekozen (omdat hij dat goed aankan) waarbij veel oefen- en huiswerk vereist wordt, vooral op het gebied van wis-, schei- en natuurkunde. Ook de Spaanse taal wordt tot op de millimeter ontleed, wat hij aanzienlijk minder interessant vindt dan de exacte vakken. Overige vakken, zoals geschiedenis, aardrijkskunde en biologie gaan wel redelijk, mits het niet teveel droge informatie betreft. Want uit het hoofd leren vindt hij (en WIE NIET?!) vréselijk *gaap* saai.

Het afgelopen weekend was hij met zijn karateclub naar Madrid. Vrijdag is hij niet naar school gegaan, omdat de bus al om 2 uur zou vertrekken en ik liever had dat hij zijn huiswerk voor maandag af zou hebben, voordat hij zondagavond uitgeput zou thuiskomen. Hij kwam inderdaad uitgeput aan, twee nachten nauwelijks geslapen en in de bus, nog voor het thuiskomen, begon hij al te whatsappen dat hij toch ècht maandag niet naar school kon! Ik vond echter dat hij dat wel kon en dat gezien het feit dat dit trimester een inhaalperiode is van de opgelopen achterstand, hij zich nog een extra vrije dag niet meer kon permitteren. Er werd nog flink gemokt en doorgewazzupt, maar ik hield voet bij stuk. Was hij een aantal jaren jonger geweest, dan had ik hem lekker nog een dagje thuisgehouden om wat bij te slapen. Maar ik besefte dat dit soort slapte, in dit stadium van zijn leven, niet meer in zijn voordeel was. Misschien was het eigenlijk nooit in zijn voordeel, maar ja, ik ben niet zoals de moeder van Richard Branson!

Thuisgekomen werden er flink wat deuren dichtgesmeten en op maandagochtend nieuwe dramatische pogingen gedaan om te mogen blijven liggen, maar ik heb hem als wisselgeld alleen het eerste uur vrij van gymnastiek gegeven. Helemaal cold turkey afknuffelen vind ik nog best lastig!
Over twee weken is zijn her-examen voor de zwarte band karate. De laatste tijd, door de extra studie-uren, is hij wat minder vaak gaan trainen en is fysiek wat uit vorm. De komende weken gaan we dus een militaire drill doorvoeren. Overdag (een groot deel van de weg) naar en van school lopen. Dan eten en direct aan de studie en het huiswerk. Om 19:00 uur naar de bus lopen om 2,5 uur te trainen in Ronda en dan haal ik hem om 22:00 uur op uit Ronda. Nog even eten, douchen en direct naar bed (wat toch vaak pas middernacht wordt..)

Het wordt hard aanpoten voor hem, maar ook voor ons, de ouders, om hem niet te laten verweken. Maar ik merk nu, na een paar dagen al, dat hij door ons aandringen ook gemotiveerd wordt om meer uit zichzelf te halen dan hij normaal gesproken gemakzuchtig zou doen. En ik zie dat hij dat prettig vindt. En als hij zich wat overrompeld voelt door het vooruitzicht van dit trainingskamp met zoveel school- en sport examens voor de komende weken, dan weet ik hem zolangzamerhand te overtuigen dat hij dit makkelijk aankan, als hij het maar gewoon ‘one day at a time’ neemt. Want daarin lijkt hij echt wel op mij.. de grote berg voor ons zien put ons bij voorbaat al geestelijk uit!

DSC6611

Advertenties

2 Reacties op “Streng zijn

  1. Really enjoy your thoughtful and sincere writing. This time concerning your son… So familiar. Thank you Lies!
    Ox Ellen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s