Succes

Daar ging ik dan gisterochtend. Met knikkende knieën en vol onzekerheid op weg naar de galerie waar ik mijn foto’s ging ophangen. Momenten van paniek onderdrukkend.
‘Ik heb teveel foto’s’, ‘Ik heb te weinig foto’s’, ‘Het zijn maar kiekjes’ ‘Ik krijg het niet op tijd opgehangen’ ‘Straks komt er niemand kijken’.. kortom ‘gezonde plankenkoorts’ zegt men dan.

Dit keer ging ik voor het eerst solo, zonder de steun van een groep en niet ‘tussen de schuifdeuren van een café of restaurant, maar in een nieuwe ‘echte’ galerieruimte in Ronda. Weliswaar geen wereldstad met wereldkunstenaars, maar wel mijn stad.
Gelukkig hielp mijn goede vriend en kunstenaar David Seaton mij met het ophangen. Een paar verse ogen is heel belangrijk bij het uiteindelijk inrichten van werk dat al zoveel door mijn vingers is gegaan dat ik het niet goed meer zien kan. En een paar extra handen bij het uitmeten en ophangen kan ook nooit kwaad. Naarmate de ruimte gevuld werd, en David steeds enthousiaster werd, begon het langzaam ook tot mij door te dringen dat ik een mooie show aan het installeren was. Al zeg ik het zelf, want ik heb altijd geleerd dat je jezelf niet mag complimenteren..

Succes is een complex gegeven voor mij. Ik streef er niet naar vanuit een tomeloze ambitie, maar stiekem heb ik toch wel erkenning nodig. Om het, zodra het bevestigd wordt, af te doen als onbelangrijk. Ik hou toch iedereen voor de gek met mijn trucjes. Ik ben geen fotograaf, ik ben geen kunstenaar, ik ben wat ik op het moment van de dag doe en dat is altijd iets anders. Best lastig eigenlijk, zowel voor de buitenwereld als voor mezelf.
De buitenwereld is gebaat bij het kunnen plaatsen in hokjes van haar medeburgers. Zeg me wat je doet dan zeg ik wie je bent. Zodra het antwoord op die vraag te lang gaat duren omdat er gewoon geen eenduidend antwoord is te geven, is de interesse al lang weggezakt en wordt er doorgelopen naar de volgende prietpraat.
En voor mezelf is het lastig omdat ik niet makkelijk in mijn talenten (ik zou bijna schrijven talentjes..) geloof. ‘Want ik heb er niet voor gestudeerd’ of ‘Ik heb nul techniek’.

Maar vandaag mag ik even een dagje nagenieten van de succesvolle opening van mijn tentoonstelling. Bakken met complimenten zijn over me heen gestrooid, oprecht gemeend, want dat merk ik wel als het niet zo is. Ik heb van een ‘hooggeplaatst persoon’, tevens vriend en fan van mijn werk, een belangrijke opdracht gekregen. Hij wil ‘mijn ogen inhuren’ voor een evenement, waar ik verder nog niet veel meer over mag vertellen, maar spannend wordt het zeker!
Ook heb ik best veel werk verkocht. Ja, de prijzen zijn laag, want uiteindelijk zijn het natuurlijk maar kiekjes! En eerlijk gezegd vind ik dat ook echt. Ik kan niet hoogdravend over mijn eigen werk doen zonder in lachen of excuses uit te barsten. En ik denk eigenlijk dat dat maar goed is ook. Want ik hou niet van bla-bla-ha-ha zeurkousen die zichzelf te serieus nemen. En ik wil wel van mezelf blijven houden.
Wereldberoemd in Ronda, maar ik ben daar best trots op.

Onderstaande foto’s zijn gemaakt door mijn zoon Santiago.

Advertenties

10 Reacties op “Succes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s