Klaar

Negen maanden en twaalf dagen heb ik hem in mijn buik gedragen. Anderhalf jaar lang borstvoeding gegeven. Drie jaar heb ik hem (niet elke dag, toen mocht hij nog vaak lekker thuisblijven) naar de kleuterschool gebracht. Zes jaar lang ben ik heen en weer gereden naar en van de lagere school, voor de poort wachtend samen met de andere moeders en enkele vaders. Nog eens vier jaar heb ik hem naar de middelbare school gereden, of halverwege opgewacht. Twee jaar nog eens voor de vervolgopleiding ’s ochtends vroeg opgestaan (alleen bij slecht weer of algehele vermoeidheid) om hem naar de bushalte te rijden en daar later weer op te pikken. Zeven jaren twee keer per week ’s avonds naar Ronda rijden en weer terug voor de karatelessen. Vele malen alle uithoeken van de provincie Málaga gezien voor de competitiewedstrijden. Regelmatig midden in de nacht uitrukken om hem na een avond stappen weer op te halen in Ronda.
Duizenden boterhammen heb ik gesmeerd, maaltijden gemaakt. Nog eens duizenden wasjes heb ik gedraaid, te drogen gehangen en opgevouwen. Heel weinig vermaningen heb ik hem hoeven toespreken, wat een droomkind..

En nooit, ik herhaal nooit heeft het me werkelijk moeite gekost om dit te doen. Want hij is mijn zoon, het licht in mijn leven, mijn enige kind dat ik op late leeftijd te leen heb gekregen. En het wordt nu tijd om hem compleet los te laten. Hij heeft zijn eindexamen gehaald met geweldige resultaten. Zo ver zijn zijn vader en ik nooit gekomen. Ook op sportief gebied niet, want op zijn 15e karate zwarte band, en net zeventien toen hij de eerste Dan behaalde. Hij kan zelfstandig zijn zowel op het land als in de stad.
Hij is klaar voor de grote en hopelijk niet zo boze wereld. Nu ik nog…

P1040412

Advertenties

4 Reacties op “Klaar

  1. And so the next episode begins…!💞

    My heart only now starting to function a little bit steadier.

    Who knew?

    How heavenly fortunate are we to have these life experiences to share.

    (j Salvador will become a teary-eyed grandpa this summer!!)

    Who knew!

    Ox Ellen

    Sent from my iPhone

    >

    • So true Ellen, we have so far been so fortunate! Hope one day our sons will meet! And yes, Zé will be grandfather, he is still in shock I believe 😉 Love to you xx

  2. In de voetsporen van onze moeders, en diens moeders. Voor moeders in een vreemd land zijn de kinderen de navelstreng, het zachte mos, de definitieve brug met het vreemde. De vruchten van de stek die wortel schoot. Wij rolden als appeltjes te ver van de boom..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s